I. Pytanie główne: Czy oskarżony Adolf z Szaczurowa Dobrzanski jest winien, że w tajnem, po części pośredniem, po części bezpośredniem porozumieniu z Mirosławem Dobrzańskim, jako członkiem słowiańskiego dobroczynnego Towarzystwa w Petersburgu i w tajnym związku z innemi osobami, w drugiej połowie roku 1881, do końca stycznia 1882, po części w Czerteżu na Węgrzech, po części we Lwowie i w innych miejscowościach Galicyi i Bukowiny przedsiębrał czynności na oderwanie Galicyi i Bukowiny i północnych Węgier od jednolitego związku państwowego i obszaru krajów państwa austryackiego, na sprowadzenie niebezpieczeństwa dla państwa z zewnątrz, zaburzenia lub wojny domowej wewnątrz obliczone i do tego celu zmierzające? jednogłośnie nie, podobnież co do wszystkich współoskarzonych.

W skutek tego odpadają dwa pytania, które opiewały:

W razie potwierdzenia I. pytania głównego: a) Pytanie dodatkowe: czy Adolf Dobrzanski, dopuszczając się czynu w pytaniu I. określonego działał jako podżegacz lub przewódca, lub brał bezpośredni udział przy przedsiębraniu tego czynu?

W razie potwierdzenia I. pytania głównego a zaprzeczenia pytania dodatkowego ad a), b) pytanie dodatkowe: Czy Adolf Dobrzanski, dopuszczając się czynu w pytaniu I. określonego, brał w takowym udział udłeglejszy?

Następne pytanie:

W razie zaprzeczenia pytania głównego: Pytanie wypadkowe: Czy oskarżony Adolf z Szaczurowa Dobrzanski jest winien, że w drugiej połowie roku 1881 do końca stycznia 1882, po części w Czerteżu na Węgrzech, po części we Lwowie i w innych miejscowościach Galicyi i Bukowiny, mając wiadomość o czynnościach przez Mirosława Dobrzańskiego wprowadzonych a zmierzających do oderwania Galicyi i Bukowiny i

północnych Węgier od jednolitego związku pańsstwowego i obszaru krajów cesarstwa austryackiego, do wprowadzenia niebezpieczeństwa dla państwa z zewnątrz, zaburzenia lub wojny domowej z wewnątrz, lub wiedząc o osobach podejmujących powyższe czynności — zaniechał rozmyślnie o tem uczynić doniesienia do zwierzchności? Głosów l tak, 11 nie.

To samo pytanie względem innych oskarżonych odpowiedziano:

Ks. Naumowicz	głosów	—	tak	12	nie
Olga Hrabar	"	12	"	—	"
Płoszozański	"	—	"	12	"
Markow	"	3	"	9	"
Włodz. Naumowicz	"	—	"	12	"
Trembicki	"	3	"	9	"
Nyczaj	"	—	"	12	"
Ogonowski	"	—	"	12	"
Szpunder	"	—	"	12	"
Załuski	"	—	"	12	"

W razie potwierdzenia I. pytania wypadkowego, c) Pytanie dodatkowe: Czy Adolf z Szaczurowa Dobrzanski mógł powyższe doniesienie uczynić bez narażenia na niebezpieczeństwo się bie, swych należących, lub osób pod jego prawną obroną stojących i czy nie okazuje się z okoliczności, iż pomimo uczynionego doniesienia nie było już więcej obawy szkodliwych skutków? Nad pytaniem tem głosowano tylko co do Olgi Hrabar, ponieważ co do niej tylko na pytanie poprzednie odpowiadano i zaprzeczono je jednogłośnie. Co do innych pytanie to odpadło.

W razie zaprzeczenia I. pytania głównego, a I. pytania wypadkowego 2. pytanie wydadkowe: Czy oskarżony Adolf z Szaczurowa Dobrzanski jest winien, że w drugiej połowie 1881 r. do końca stycznia 1882 po części w Czerteźu na Węgrzech, po części we Lwowie i w innych miejscowościach Galicyi i Bukowiny, brał udział w takich związkach, które sobie wzniecenie nienawiści lub pogardy przeciw jednolitemu związkowi cesarstwa austryackiego, przeciw formie rządu i administracji państwowej za zadanie postawiły?

                Głosów  5 tak 7 nie 
Ks. Naumowicz      „   10  „  2  „
Olga Hrabar        „    —  „  —  „
Płoszczański       „    9  „  3  „
Marków             „    7  „  5  „
Włodz. Naumowicz   „    —  „ 12  „
Trembicki          „    6  „  6  „
Nyczaj             „    -  „ 12  „
Ogonowski          „    —  „ 12  „
Szpunder           „   10  „  2  „
Załuski            „   11  „  1  „

Pytanie to co do Płoszczańskiego i Szpundra potwierdzono z wykluczeniem słów „jednolitemu związkowi cesarstwa austryackiego, przeciw formie rządu i...", a co do Załuskiego z wykluczeniem słów „jednolitemu związkowi cesarstwa austryackiego."

ПослЪ прочтенія цЪлого вердикта присяжныхъ судей, Трибуналь удалился на совЪщанія. ПослЪ короткого времени объявилъ

ПредсЪд.: W obec faktu, że pp. przysięgli nie odpowiedzieli na pytanie tyczące się O. Hrabarowej w kierunku zaburzenia spokojnośei publicznej, orzekł Trybunał, iż werdykt nie jest dokładny, odsyła się więc pp. przysięgłych na ponowną naradę.

ПослЪ нЪсколькихъ минутъ совЪщаній, возвратились присяжныи судьи и предсЪдатель г-нъ Ф. Pыльcкiй объявилъ: Ława sędziów przysięgłych odpowiedziała na to pytanie jednogłośnie „Nie."

ЗатЪмъ приглашено въ залу засЪданій всЪхъ обвиненныхъ и протоколантъ Трибунала прочиталъ еще разъ въ ихъ присутствіи вердиктъ присяжныхъ судей.

Пpок. Stwierdzam naprzód, że wydany został werdykt zasądzający co do czterech oskarżonych; ks. Jana Naumowicza, Benedykta Płoszczańskiego, Iwana Szpundra i Ołeksy Załuskiego, skazujący ich za zbrodnię zakłucenia spokoju publicznego z §. 65 lit. c. Zwracając się do wymiaru kary, od l roku do 5 lat ciężkiego więzienia, wnoszę, o przyznanie okoliczności łagodzących co do trzech oskarżonych, którzy dotąd karani nie byli, obciążająco zaś co do osoby Załuskiego, karanego już raz za przestępstwo. Jako okoliczność obciążającą podniosę, że wszyscy działali z dojrzałą rozwagą, że brali udział w takich związkach, które miały na celu wzniecenie nienawiści lub pogardy przeciw jednolitemu związkowi cesarstwa austryackiego, przeciw formie rządu i administracyi państwowej, że przeto niebezpieczeństwo było wielkie, tem bardziej, że występował w tych czynnościach duchowny i dziennikarz. Nareszcie wnoszę skazanie oskarżonych na ponoszenie kosztów postępowania karnego.

Д-ръ Дул. Zaznaczę, że co do oskarżonych potępionych werdyktem nie zachodzą wcale okoliczności obciążające, p. prokurator bowiem podnosi takie okoliczności, które stanowią już same przez się znamiona zbrodni, a znamion samej zbrodni nie można brać za okoliczność obciążającą. Podnoszę dalej, że czynami podsądnych nie została wyrządzoną żadna szkoda, że już od pół roku siedzą w więzieniu, że cierpią na tem dotkliwie ich rodziny, nareszcie, że wychowanie Szpundra i Załuskiego jest zaniedbane i że obaj działali tylko pod wpływem innych osób. Co do ks. Naumowicza upraszam, ażeby ze względu na jego wiek Trybunał orzekł więzienie lekkie.

ПослЪ короткихъ совЪщаній, объявилъ Трибуналъ въ 7 часовъ вечера слЪдующій